I Phuak Baa Running Gang

อรทัย มาล๊าวววววว บันทึกว่าเราผ่านการวิ่งระยะฟูลมาราธอน

  


อย่างที่เคยตั้งใจถ้าตัวเองทำเวลาฮาฟล์ได้ต่ำกว่า2:30..จะปีนไปฟูล ตัดสินใจสมัครวิ่งวั นที่28/10/62 นับเวลาซ้อมเหลือเฟือ 3 เดือนกว่า แต่… อรทัย ผู้มีเหตุผลมากมาย ซ้อมบ้างไม่ซ้อมบ้าง ไม่เคยซ้อมยาวเตะระยะ30กม.สักครั้งเดียว กว่าจะสำนึกก็ใกล้วันวิ่งจริงซะแล้ว>< เอาว่ะบอกตัวเองผ่านมาตั้ง17 ฮาฟล์เธอทำได้ ตัดภาพมาที่วันวิ่ง

เข้านอนสองทุ่มด้วยการพึ่งMelatoninบวกกับเหนื่อยๆจากการเดินทางสำเร็จ????หลับคะ

ตั้งนาฬิกาปลุกเที่ยงคืน ร่างกายตื่นก่อนตอนห้าทุ่มครึ่ง มีเวลากินไข่ต้ม2ฟองกล้วยหอม

เกริ่นอีกนิดว่างานนี้นอกจากซ้อมไม่ถึงแล้วยังมีอาการนิ้วชี้เท้าช้ำทั้ง2ข้างต่อเนื่องจากสนามก่อนหน้า..เอาละตี1วิ่งวอม์จากที่พักไป

สนามราชมังคลาห่างกัน 2 กม. โห้…
เคยเห็นความอลังกาลของสนามนี้ผ่านจอทีวี มาเจอสนามจริงใหญ่โต ครึกคักสุดๆ นักวิ่งเรือนหมื่นรวมตัวล้นสนาม ตื่นเต้นพร้อมดีดมาก มีการนำอบอุ่นร่างกาย และเป็นงาน

#ที่เสียงพรุดังที่สุดในโลก เราอยู่บล็อกNแต่เป็นสาวขาเลาะเพื่อตามหา
เพซเช่อร์เวลา5:45 จนเจอ กว่าจะถึงคิวปล่อยตัวผ่านไป30นาที(03:30) วิ่งเกาะกลุ่มเพซเช่อร์แบบเนิบๆถ้านับเวลากลุ่มนี้เพซเฉลี่ยต้อง8:00-8:05 แต่กลายเป็นได้วิ่งเพซ7:30-7:50..กม.ที่3 ปวดฉี่คะ!!
ตัดสินใจแว่ะรถห้องน้ำใช้เวลาไปราวๆ3นาที
หลังจากนั้นวิ่งไล่โป่งด้วยเพซ6ต้นๆจนตามได้กม.ที่4 ระหว่างทางเจอคุณติ่งผู้จัดสายอึด และน้องฝนจากอันดารา เซลฟี่เบาๆคนละเช่ะ ต่อๆ

ครบ45นาทีกม.ที่6ซัดเจลไป1ซองตามสูตร กม.ที่10ผ่านอนุสาวรีย์ชัยแว่ะถ่ายรูปอีกพักนึงแล้ววิ่งไล่ตามกลุ่มเพซเช่อร์อีกครั้ง
ครบ90นาทีเติมเจลอีกซองที่กม.12 บอกตัวเองเติมถี่ไปป่าวว๊า เอาวะตามสูตร

ว่าด้วยเรื่องเส้นทางวิ่งสนามนี้ก็ตามปกฮะ
วิ่งผ่าเมือง วิวเมืองจริงๆไม่รู้ 6,7หรือ8สะพานเพราะไม่ได้นับ แต่ลงอุโมงค์1ครั้งแน่ๆ จุดให้น้ำเหลือๆอาบยังไม่หมด ตั้งแต่กม.ที่18จัดเต็มทั้งเกลือแร่ ผลไม้ ขนมและไอติม จบระยะฮาฟล์ที่เวลา2:42นาที บอกตัวเองเหลืออีก 2มินิ????
ช่วงกำลังจะขึ้นสะพานพระรามแปดได้ยินเสียงเรียกคุ้นหู อรทัย… อ้าวววพี่ราม
ตกใจเลย แว่บแรกนึกว่าพี่รามเจ็บที่ไหนได้แกบอกตอนแกวิ่งมาสะะพานไฟสวยมากเลยคิดว่าหยุดรอเมียดีกว่า แต่อรทัยใช้เวลานานไปตอนมาถึงไฟปิดหมดละ ถึงตอนนี้แรงยังเหลือวิ่งนำเพซเช่อร์5:45ตามหลังโค้ชป๋ารามมาได้เรื่อยๆ เข้ากม.ที่24อาการเริ่มมา

ปวดท้องคะแยกไม่ออกระหว่างปวด หรือจะผายลมแว่ะห้องน้ำอีกแล้วคะกม.ที่29 หลังจากออกมาเห็นธง5:45นำไปแล้ว
ผ่านจุดกลับตัวบนสะพานบรมราชชนนีที่แสนยาวไกล

กม.ที่31-40บอกเลยเออ..ตรูเจอละปีศาลในตำนาน มาหมดทุกสิ่งอย่างเจ็บนิ้วชี้เจ็บขาหนีบ ก้น ลามไปเข่า สุดท้ายมากองที่ฝ่าเท้าขวา คุณเอ้ย แม้จะเดินยังยาก เลี้ยงตัวเองด้วยเพซ8:30-10:30 กันเลยทีเดียว เอาจริงๆที่มีแรงวิ่งได้เพราะคนข้างๆนี่แระ พี่รามคอยบอกเอาอีกหน่อย สู้สู้ เหลืออีกนิดเดียว

กม.ที่41เห็นธงกลุ่มเพซเช่อร์6ชม.ลิ่บๆมาละ กัดฟันก้าวเท้าตามพี่ราม นึกในใจใครย้ายเส้นชัยป่าวหว่า..ไหมไกลจังนาฬิกาที่ข้อมือเตือนครบ 42กม.แล้วนะ สุดท้ายผ่านเส้นชัยมาได้บอกตัวเองทำได้แล้วเว้ยยยจบซะทีมาราธอนที่ใครๆบอกต้องมาลอง

เอิ่ม..ซึ้งอารมณ์มงลงหัว
สรุป..มาราธอนแต่ละคนย่อมต่างกัน
สำหรับอรทัย #ซ้อม เท่านั้นคือ เรื่องหลักควบคู่กับสร้างกล้ามเนื้อให้พร้อม ใช้ใจอย่างเดียวก็สงสารร่างกายไปนะ ไม่ได้บอกว่าตัวเองเข็ดกับการวิ่งระยะฟูล แต่ถ้าจะวิ่งอีกอยากมีความสุขกว่านี้ อะๆถ้าทำเวลา
ซับ1ระยะมินิ และซับ2ระยะฮาฟล์ได้ฟูลสอง
เจอกัน
#เจ็บตอนวิ่งหลังวิ่งแค่ล้าๆ
เรื่องเล่าแสนยาวบันทึกไว้อ่านตอนอายุ50
#AmazingThailandMarathonBKK
#หน้าแน่นปากแดงร่าเริงท้าฝุ่นPM2จุด5

orathai butmeechai

Comment about the matter : อรทัย มาล๊าวววววว บันทึกว่าเราผ่านการวิ่งระยะฟูลมาราธอน