I Phuak Baa Running Gang

Review ตะนาวศรีมีหนาวส์

  

#ตะนาวศรีมีหนาวส์ เป็นคำที่ใช้สำหรับรายการนี้ จริงแล้วเจตนาจะเขียนแบบนี้ #ตะนาวศรีมีหนาว ส์ อันนี้น่าจะเข้ากับสนามนี้สุด สุด ที่ไป ที่มา คือ มีโอกาสวิ่งอีกรายการเดียวในปีนี้ ดีไม่ดี อาจจะรายการเดียว และคงไม่ไปได้ไปรายการไหนแล้ว วันเปิดสมัครเลยจำใจต้องสละพาโนรามิคเพื่อรายการนี้ #ตะนาวศรีมีหนาวส์ ว่ากันว่า บอสใหญ่แห่งภาคตะวันออก

ได้ร่ายยาวสนามนี้แหละ อย่าเบื่ออ่านกันก่อนนะ วิ่งมาแล้วสนาม 100 กิโลเมตร 4 สนาม สนามนี้เดือนสุดท้ายของปี สนามที่ 5 มาด้วยความหวังเดียว ก็ต้องจบละว่ะ จะแบบไหนเป็นเรื่องของในสนาม สนามอัลตร้าที่สมัครมาทั้งหมดถ้าให้เลือกก็เลือกระยะ 100 ทั้งหมด มีเพียง 2 สนาม คือ 1 UTCR 2017 ที่ตอนนั้นต้องเลือก 66 เพราะไม่ผ่าน Qualify เพราะเป็นสนามเทรลแรก สนามที่ 2 คือ The Moon 2019 เพราะไปกับทีม เลือกระยะ 66 เหมือนกัน ที่เหลือก็เลือก 100 หมด เหตุผลเดียว ได้วิ่งแล้วขอวิ่งสนามที่คิดว่าต้องใช้ความทรหดอดทนของร่างกายและจิตใจ อย่างถึงที่สุด เหมือนน้องในทีมคนหนึ่งเคยกล่าวไว้ “โกกกเป็นพวกเสพติดความเจ็บปวด”

เข้าเรื่องตะนาวศรีแล้วนะ วันที่มาเข้าใจว่าต้องวิ่งผ่านเขาอันสูงชัน 5 ยอด

เนินอนันต์
กิโลเมตรที่ 7.5 ความสุงที่ 662

ฐาน ตชด 137
กิโลเมตรที่ 23.5 ความสูงที่ 884

ห้วยคอกหมู
กิโลเมตรที่ 40.6 ความสูงที่ 829

ยอดเขากระโจม
กิโลเมตรที่ 80.2 ความสูงที่ 991

เขาแหลม
กิโลเมตรที่ 106.6 ความสูงที่ 1114

ที่ได้ชื่อว่าบอสใหญ่ คงมาจากหลายปัจจัย และหนึ่งในนั้นคือความสูงขึ้นสุดลงมาสุด ระยะที่ลงมาอยู่ที่ระดับความสูง 200 ระยะวิ่งขึ้นมีระยาวทั้งสิ้น ยาวสุดคือขึ้นเขากระโจมระยะยาวถึง 20 กิโลเมตร ไม่นับความชัน โดยเฉพาะเขาแหลม ชันเรียกพ่อ ว่ากันอย่างนั้นได้เลย

ปล่อยตัว 9 โมงตรง รายการเตือนเรื่องความหนาว แต่เข้าใจนะ แต่ตัวเองก็ไม่ชอบแบกอะไรไปให้หนัก เสื้อกันลมตัวเดียวก็ไม่ขอเอาไปจ๊ะ มีอะไรไปใส่แค่นั้น ออกวิ่งรักษาระดับตามขบวน เอาเว้ย ดูนาฬิกา 4 กิโลเมตร เพจเฉลี่ย 6.30 นี้มันแกร่งกันทั้งขบวนเลยเหรอนิ ยังกับวิ่งมินิมาราธอน ขึ้นเนินอนันต์ก็ดันหยุดวิ่งไม่ได้ เหมือนโดนหลอนขบวนรถไฟ วิ่งตามกันเหมือนมาเพื่อระยะ 15 กิโลเมตร สรุปผ่านถึง CP แรกผ่านไป 12 กิโลเมตร กับเวลา 2 ชั่วโมงนิด นิด แล้วระยะที่เหลือจะไหวไหมนิ พอกันวิ่งตามใจตัวเองดีกว่า

เขาแรกผ่านไป เขาที่สองรีบเลยจ๊ะ ย้ำเดิน ย้ำเดิน เหมือนที่รายการบอก ก้าวซ้าย ก้าวขวา เดียวก็จบ แต่เขาที่ 2 ขาขึ้นทำชีวิตหมดสภาพ ได้แต่ทน และทน พอถึงยอด ขอเอนกาย 2 นาที แล้วเก็บโพล ใส่กระเป๋า ขาลง ขอกระโดดลงเลย วิ่งไปทันน้องที่สวนตอนขึ้น มองแบบตกใจ แต่ถ้าไม่วิ่งตอนลง ก็ไม่รู้ว่าจะวิ่งตอนไหนแล้วที่ไม่เหนื่อย ลงมาถึง A2 พัก 5 นาทีไปต่อสำหรับห้วยคอกหมู เอาจริง จริง คือผมทนนะ บวกกับเรื่องมาแล้วต้องได้เหรียญได้เสื้อ ความเจ็บปวดเลยเหมือนเป็นเรื่องรอง ไปถึงยอดพระอาทิตย์ตกพอดี หาน้ำ ทานขนม หยิบไฟขึ้นมา รีบลงมาเหมือนเดิม มีก๊วนวิ่งลงมา 5 ท่าน เราก็วิ่งแอบตามหลังมา จนมาถึง A2 รอบนี้ต้องวิ่งย้อนกับไปจุดเริ่มต้นเพื่อไปยังจุด Drop bag ที่กิโลเมตรที่ 56 มีนักวิ่งหลายท่านที่ไม่ไปต่อเมื่อมาถึงจุดนี้

เราก็ไม่เข้าใจนะ เขากระโจมเป็นเป็นอย่างไร ไม่ทำการบ้านมา เพื่อไม่ต้องเครียด เปิดกระเป๋าเอาที่ชาร์จแบตนาฬิกากับผ้าบัฟอีกผืน เพราะที่วิ่งมามีแต่ฝุ่น ตั้งใจจะปิดผ้าบัฟวิ่งกันฝุ่นและกันความหนาว ระยะเขากระโจมสาหัสสากันมาก เดินไม่มองทาง เดินหลับ หลับเดิน ขอถึงยอดเดี๋ยวว่ากัน ผ่านไป 2 หรือ 3 ชั่วโมงไม่แน่ใจ แต่ที่จำได้คือหนาวมาก มีมาม่าขาย จัดไปเพื่อความหนาวและความหิว รีบลงเดินหลับไปได้ระยะ เห็นหลังบอยวิ่งผ่านไปกับระยะ 70 เอาละว่ะมีคนลากแล้ว บอยลากจนถึงด้านล่าง วัดผาปกเช้าพอดี ฟ้าพึ่งสว่าง ได้ข้าวต้ม อิ่มแล้วตั้งใจจะติดตามบอยไปจนจบ ขึ้นกลับขึ้นมาทางเดิม เพื่อเข้าจุดช่วงแรกที่ก่อนขึ้นเขากระโจม ได้เห็นตอนฟ้าสว่าง เห็นทางแล้วโหด มีผูกเชือก ทางชัน เมื่อคืนผ่านมาได้อย่างไรนิ วิ่งไปวิ่งมา ตามบอยไม่ทัน มาเจอกันที่ บ้านห้วยน้าขาว A8 ที่ระยะ 103 ทางขึ้นเขาแหลม มาถึงก่อน 9 โมง ได้ยินเสียงประกาศตัดตัวระยะไหนสักระยะหนึ่ง เอนกายจะนอนพัก สตาร์ฟถามที่จะหลับกี่นาที เดี๋ยวผมปลุก สรุปหลับไป 5 นาที ได้เวลาขึ้นเขาแหลม โดนนวดมาหลายเจอเขาสุดท้าย ต้องอดทน

เขานี้แหละที่ได้พูดกับใครเขาบ้าง นอกเหนือจากบอยที่เจอก่อนหน้านี้ คนแรกเจอน้องนน คนที่สองน้อง 40 ที่ให้ผมช่วยกันลาก คนที่สาม น้องกระโปรงเหลือง คนนี้ช่วยชีวิตผม ตอนแรกขอแค่ลูกอม สักพักผมท้องร้องขอของกินเลยได้ขนมปังมา 1 แผ่น ชีวิตเลยได้ถึงยอดเขาแหลม ถึงยอดทางลงแสนชัน ชันแสนชัน เขาวิ่งเราก็วิ่ง วิ่งเพื่อให้ถึงเส้นชัย ลงยอดเขาสุดท้ายระยะ 6 กิโลเมตรได้ยินเสียงเขาประกาศ เข้าใจว่าใกล้ถึง เจอช่างกล้อง ยิ่งดีใจ จนเห็นสะพานด้านหลังอุทยาน ความปิติดีใจก็บังเกิด เว้ยเห้ย วิ่งจบแล้วเว้ย บอสก็บอส ไม่ถูกบอสตบดีใจถึงที่สุด

ประทับใจสุด : เจ้าหน้าที่ประจำจุด CP บริการดีมากหยิบตักให้ทุกอย่าง แบบไม่ต้องทำอะไร มานึกอีกทีตอนวิ่งคือ แบบให้รีบกินแล้วรีบไปได้แล้ว อะไรแบบนี้แน่

~ ชีวิตนักเทรลสนามนี้ต้องลองขอบอกตรง ~

#เอาต๊ะเทรล
#PhukettrailLover
#TNT110
#TanaosriTrail2019
#DoOrDieThereIsNoTry

Comment about the matter : Review ตะนาวศรีมีหนาวส์