I Phuak Baa Running Gang

ขอบคุณไม่รู้จะขอบคุณไง กัลยาณมิตรมีอยู่จริง

  


เพื่อนต่างศาสนิกของฉัน ขอบคุณคัวฉันเอง ฉันล้มกิโลที่ 8 ดุดรากไม้ล้มชูดยาวเลยค่ะ ล้มไม่ได้ท่า ได้แผลถลก ล้มทิ้งตัว ทิ้งทั้งตัว กลับร่างของฉัน ทุกอย่างเงียบ เสียง โก้กริช คมกริช ตันทะโลหะ เสียงดังมาชัดเจนมาก รีบเดินมา

…หืมน้องทรายพรือบ้าง พี่ชายบอกว่า ไม่ต้องรีบเจ็บมากไหมมามาเอามือมาเอาของมา เอาน้ำในกระเป๋าโก้ล้างหน้าก่อน นึกถึงป๊ะทันที
โชคดีของอรจิราที่ตรงนั่นเป็นพื้นทรายและไม่มีรากไม้โผล่ หน้าอกกระแทกอย่างแรง รู้สึกตลอดที่ล้มว่าล้มไปทางไหน ลุกขึ้นปัดทรายเต็มหน้า ดีมีลำธารให้ลงไปล้างหน้าล้างแขนคิดถึงครอบครัวมาก แขนมีอาการแสบเราเองเลยได้รู้ว่ามีรอยถลอก ลุกขึ้น ถอดหายใจไปต่อ ขาล้ามากมากยกก้าวไม่ขึ้น ลากรากไม้ไปหลายรอบ

ขอบคุณโก้กริชในการบอกให้ใช้ไม้โพลหลายครั้งแต่เราไม่ถนัดเอาเลย ขอบคุณที่ประครองน้องตอนดาวน์ฮิลล์ลงถ้าไม่งั้นคงได้ถดตัวลง กระดึ๊บกระดึ๊บ ขอบคุณจี้ตุ๊กบอกผ่านโก้ดูน้องทรายเลย ขอบคุณพี่กุ้ง วิ่งประคองเกาะกลุ่มกันมาสร้างเสียงเฮฮา ขอบคุณเกลที่เร่งมาไปด้วยกันในกิโลที่ 14 และ 15 จี้ตุ๊กเป็นตะคริว ทุกคนจะไม่ทิ้งกัน เรากล่าวกันแบบนั้น เราจะเจ้าเส้นชัยพร้อมกัน

#ขอบคุณทุกการทักทาย รอยยิ้ม กอด ก่อนสตาร์ท
#ขอบคุณทักษะจาก เอาต๊ะเทรล
#ขอบคุณทีมด้านหน้าน้องหรั่งมิตรภาพเทรล ปีที่สาม สำหรับอินทผลัม และเสียงส่งกันตลอดทาง การโห่ร้องแหกปากคือการผ่อนคลาย

เจ็บนิดนิด เจ็บนิดนิด ให้เรามีสติ
Onchira Tongkerd Yeesamann

Tags :

Comment about the matter : ขอบคุณไม่รู้จะขอบคุณไง กัลยาณมิตรมีอยู่จริง